
Een vreemde portret van een menselijk gezicht gemaakt van oude, delicate porcelijn, met diepgaande splinters die over de huid verspreiden als fijne scheuren in oud keramiek. Uit deze scheurwerk komt een zachte, etherele licht uit, die het gezicht van binnen verlicht alsof het onderwerp zowel gebroken als stralend is. Dunne porceleinen fragmenten drijven in de lucht, midden in hun val, wat een surreal, droomachtige kwaliteit aan de scène toevoegt. De achtergrond is donker en onduidelijk, waardoor de eerie schoonheid van het scheurwerkende gezicht en zijn interne straling benadrukt wordt.