
Een zwart-wit portret geïnspireerd op WPA-fotograaf Dorothea Lange, die een vermoeide moeder uit de Depressie-tydperk afbeeldt die een kind dicht bij zich vasthoudt terwijl ze voor een vernielde houten schuur staan; hun gezichten dragen een zwakke bezorgdheid, en de hemel boven hen is geschilderd in een streng wit die het emotionele gewicht van het beeld versterkt.