
Een dromerig prentachtig portret van een jonge vrouw met korte, zachte wilde donkere haar, die een matig turquoise bloemleliekleed met vintage motieven draagt en stond in een vruchtbare tuin vol in volle bloei. Ze heeft een rustige, introspectieve uitdrukking en kijkt zachtjes naar de camera, zijn blik vol stille melancholie. De scène is geborduurd tot midden op de borst met elegante, gecentreerde compositie en smalle diepte van veld, waardoor de achtergrond wordt vervaagd met crèmekleurige bok van overvloedige bloeiende planten en zacht groen. Zachte wit en paille bloempetale vliegen door de lucht in middellange beweging, gevangen door een zachte windstoot. De verlichting is zacht natuurlijk licht onder een bewolkte hemel, wat het romantische, ethereele sfeertje versterkt. Het kleurenpalet bestaat uit matig groene tinten, zachte teal en paille en wit accenten, weergegeven in prentachtige, gedesaturerde tinten met ultra-gedetailleerde stof- en natuurlijke huidtextuur. De algehele stemming is dromerig, reflectief en poëtisch, combinerend prentachtige fotografie met cinematische realiteit met een 85mm lensperspectief.