
Een zwart-wit foto in monochroom met zilveren gelatinetoons, met een ronddraaiende abstracte plume van zwarte inkt zwevend in een smetteloze witte leegte. De inkt vormt een bloeiende, bloemachtige vorm of lijkt op een donkere nevel, met ongelooflijk zachte, diffuus vervaagde randen en delicate ranken die naar buiten reiken, waardoor een etherische beweging en organische vorm ontstaat. Het centrum is intens donker, bijna absoluut zwart, en vervaagt geleidelijk naar doorschijnend grijs aan de periferie, met een fluweelachtige, licht korrelige textuur die doet denken aan traditionele inktwash-schilderkunst. Opgenomen met mediumformaatfilm, met een kleine scherptediepte, zacht gelijkmatig licht, zonder harde schaduwen, en een gecentreerde compositie die de aandacht op het centrale onderwerp vestigt. Een subtiele vignet versterkt de framing. De weergave is scherp en schoon met fijne korrelstructuur, oproepend tot minimalistische elegantie, kalmte, contemplatie, en een sereen maar mysterieus humeur met een vleugje melancholie.