
ผู้หญิงเอียชาติอีสานอายุไม่มากมีร่างกายสั้นและบางนั่งนอนอยู่บนดวงตาข้างซ้ายเล็กๆที่มองตรงไปที่กล้องและมีน้ำตาที่นุ่มนวลและเชิดชูอย่างสบายใจ เส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวและไหลเวียนไปรอบๆใบหน้าและเตียง มีตัวแทนตัวแทนสีชมพูอ่อนติดอยู่ด้านบนหูขวา เก็บเครื่องแต่งกายชุดปลอกหมอนสีขาวอ่อนพร้อมลายดอกไม้อ่อนๆบางๆที่ปกคลุมไปบนไหล่ฝ่ายบาง ในมือขวาเก็บมีหมีขันหมาสีน้ำตาลอ่อนซึ่งมีสันเข้าใกล้สีมืดมากและมีตาสีดำในลักษณะวงกลม ผิวขาวซีดที่นุ่มและมีความคมชัดสูงพร้อมกับระบบเยื่อบุที่สั้นๆที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ตามาที่สว่างและมีความลึกขึ้นมาจากการใส่ฟิล์มตาสีมะม่วงเข้ม เสริมด้วยเส้นผมเสริมที่ยาวและเส้นผมเสริมสีขาวที่อยู่ในมุมในของตา สีชมพูอ่อนที่ทำให้ใบหน้ามีสีสันเฉียบคม ขณะที่ปากมีสีชมพู-แดงที่มีการเปลี่ยนสีอย่างนุ่มนวลและเปิดออกบางๆ นิ้วมือสั้นๆที่เสริมด้วยสีอะบรัสที่มีลักษณะสั่นสะเทือน มีสัญลักษณ์ที่เล็กๆที่อยู่ถึงใกล้จักษุและด้านล่างตาซ้าย ภาพถ่ายในมุมใกล้ชิดแบบสุดขีด ที่ถ่ายจากมุมที่สูงมากและมีการจัดแสงแบบไดร์เป่า ใช้กล้องถ่ายภาพแบบใช้แล้วเสร็จของราคาถูกในเวลากลางคืน การเปรียบเทียบกับแสงไฟที่ส่องตรงไปที่วัตถุ ทำให้เกิดเงาที่สว่างและเงาที่เข้มข้นในพื้นที่รอบๆ พื้นหลังที่มองเห็นได้ชัดเจนจากการใช้ระดับความลึกที่แคบในสีน้ำเงิน-เทาที่มีลายตารางบนด้านซ้ายและลายแบบไม่มีรูปทรงบนด้านขวาที่เปลี่ยนสีเข้าไปในเงา สีที่เน้นใช้แสงสีอ่อนและสีเข้มในระดับสีเขียวเทาที่มีสีฟ้าอยู่ในเงา ฝุ่นและรอยขีดข่วนที่เป็นอย่างมากใช้เพื่อเพิ่มความคุ้นเคยแบบแบบแผน ซึ่งมีการเคลื่อนไหวแบบสบายๆและสีสะท้อนที่เลือนราง อารมณ์ภาพยังคงเป็นอย่างเดียวที่เป็นสบายใจและเป็นการเปิดเผยซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่สบายๆและคล้ายคลึงกับความทรงจำที่มีสีสันและความรู้สึกที่เป็นอย่างดี